تابستون کوتاهه --- من و تو می تونیم پیش هم بمونیم
تا كنون به اين فكر كرده ايد كه براي فرار از كره خاكي و رفتن به بالاهاي آسمان يا در بيان بهتر همان فضا به چه سرعتي نياز داريم؟ براي باز كردن بهتر مسئله بهتر است بدانيم براي گريز از جاذبه زمين به سرعتي نياز دارم كه سرعت فرار نام دارد اين سرعت براي هر وسيله اي مقداري خاص محاسبه مي شود كه با يكي از روابط فيزيكي كه آن را ذكر خواهيم كرد بدست مي آيد، از همين رابطه سرعت مورد نياز براي غلبه به جاذبه زمين براي فضاپيماهاي مختلف را بدست مي آورند. در اين رابطه داريم :

اين فرمول عبارت مي شود از :
- Ve كه همان سرعت فرار نام دارد كه بر حسب متر بر ثانيه محاسبه مي شود.
- G ثابت جهاني گرانش است كه مقدار آن برابر 11-10 * 6.67 مي باشد.
- M جرم جسم بزرگ بر حسب كيلوگرم مي باشد.
- d نيز فاصله مورد نظر بر حسب متر مي باشد.
حال براي درك بهتر اين فرمول و نحده استفاده از آن مسئله اي ساده و جالب را مورد بررسي قرار مي دهيم :
- فضاپيماي آپولو 11 براي ترك زمين به سمت فضا حداقل به چه سرعتي نياز داشت؟

اين مقدار سرعت برابر 38624.256 كيلومتر بر ثانيه است و فضانوردان آپولو 11 با چنين سرعتي از زمين خارج شدند كه در مقايسه سرعت پيشرفته ترين جت هاي امروزي مقداري بسيار زياد است، البته فضانوردان از قبل براي تحمل چنين فشارهايي آموزش هاي لازم را مي بينند و تمرينات و مراحل زيادي را طي مي كنند تا در چنين ماموريت هاي دشواري دچار آسيب نشوند.حال شما نيز مي توانيد مسئله هاي زيادي را در اين زمينه حل كنيد، حتي مي توانيد محاسبه نماييد كه اگر روزي خواستيد تنهايي از زمين خارج شويد به چه سرعتي نياز داريد.
برگرفته از هوپا
من یه برنامه و افق ۱۰ ساله دارم. این برنامه رو به به طور مختصر براتون میذارم. در مورد میزان رویایی بودن اون نظر بدین.
این برنامه به ترتیب زیر چنین است:(البته اگه عمرم مهلت بده)
۱)دبیرستان نمونه استاد شهریار
۲) کنکور
۳) رتبه ۱۵۰۰
۴) دانشگاه صنعتی شریف تهران یا امیرکبیر
۵) فوق لیسانس سازه های هوایی
۶) بورسیه دانشگاه لندن
۷) درس و تحقیق
۸) ناسا
۹) مرگ
این مطلب از دوست عزیزم سعید هتسش که من به خاطر موضوع جالب اون رو از وبلاگ ایشون برداشتم.
در بین تمامی وسایلی که به فضا پرتاب شدهاند نام یکی از آنها بیشتر از بقیه به گوش ما خورده است، شاتل فضایی (Shuttle). طراحی و ساخت یک هو - افضاپیما کار بسیار مشکلی است و با طراحی و ساخت هواپیما از زمین تا آسمان فرق دارد. طراحی هواپیما در یک جو صورت میگیرد و دیگر مهندسان دغدغه رقیق یا غلیظ شدن هوا را ندارند و احتیاجی به محاسبه نیروهای آیرودینامیکی وارد بر هواپیما در ارتفاعات مختلف نیست، در صورتی که در هوا - فضاپیماها در بسیاری از نقاط چگالی هوا بسیار کم است و نمیتوان از نیروهای بالابرنده (Lift) به خوبی بهره برداری کرد. یکی دیگر از تفاوتهای آنها ، گذر از جو زمین است.
هواپیماها تا ارتفاع محدودی اوج میگیرند، در صورتی که هوا - فضاپیماها باید از جو زمین نیز بگذرند. گذر از جو زمین تحمل حرارتی بسیار بالا میخواهد، زیرا در آنجا هوا بسیار فشرده است و به همین خاطر است که دماغه بسیاری از هوا - فضاپیماها از جنس آلیاژهای سرامیکی خاص هستند تا تاب تحمل حرارتهای بسیار بالا را داشته باشد. زیرا در غیر این صورت بدنه هواپیما ذوب میشود.
ساخت یک شاتل نیز تمامی این دغدغهها را دارد. ما قصد داریم در این مقاله شما را با چگونگی ساخت و آزمایشات اولین شاتل فضایی آشنا کنیم. شاتل فضایی آمریکا که اولین بار در سال 1981 میلادی پرتاپ شد، اولین سفینه قابل استفاده مجدد جهان بود. از سه بخش آن ، مدار پیما ، موشکهای تقویت کننده و مخزن خارجی سوخت، فقط مخزن سوخت آن میباشد که بعد از هر مأموریت قابل استفاده نیست. کاشیهای مخصوص مقاوم در برابر گرما مانع از سوختن مدار پیما به هنگام بازگشت به جو زمین میشوند. بازوی قابل کنترل از راه دور تعبیه شده در مخزن محموله مدار پیما میتواند ماهوارهها را در فضا قرار دهد و همچون سکوی ثابت برای کار فضا نوردان عمل میکنند.
۲۱ روش برای بستن بند کفش